وصف مناسب مؤثر ر . ك : مناسب مؤثر وضع ر . ك : وضع الفاظ وضع ادوات ر . ك : وضع حروف وضع استعمالى ر . ك : وضع تعيينى استعمالى وضع اسما بحث درباره چگونگى وضع الفاظ اسما وضع اسما ، عبارت است از وضع الفاظ اسما براى معانى مستقل . در مورد چگونگى استقلال اسما دو نظريه است : 1 . استقلال ، هنگام وضع : موضوع له اسما ، معانى مستقلى است ؛ به خلاف حروف ؛ 2 . استقلال هنگام استعمال : موضوع له اسما و حروف در عدم استقلال يكسان مىباشد ، اما در مرحله استعمال ، لحاظ اسما استقلالى است ؛ به خلاف حروف ( نظريه مرحوم « آخوند » در كفايه ) . مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 1 ، ص ( 24 - 23 ) . صدر ، محمد باقر ، دروس فى علم الاصول ، ج 1 ، ص 83 . همان ، ج 2 ، ص 65 . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 27 . شيرازى ، محمد ، الاصول ، ج 1 ، ص 21 . محمدى ، على ، شرح اصول فقه ، ج 1 ، ص 39 . وضع اسماى اجناس وضع اسما براى ماهيات مبهم و مهمل اسم جنس ، يكى از مصاديق مطلق است . وضع اسما براى معانى و مفاهيم كلى كه صرفا بر ماهيت بدون لحاظ خصوصيات و افراد آن دلالت مىنمايد ، وضع اسماى اجناس نام دارد . در كتاب « منتهى الدراية » آمده است : « ان اسم الجنس قد وضع للماهية المبهمة المهملة التى لم يلاحظ معها اعتبار من الاعتبارات اصلا فلفظ « رجل » مثلا ، وضع للطبيعة التى لم يلاحظ معها شىء من الخصوصيات التى يمكن اقترانها بها . . . » « 1 » شيرازى ، محمد ، الاصول ، ج 5 ، ص 61 . شيرازى ، محمد ، الوصول الى كفاية الاصول ، ج 3 ، ص 244 . مكارم شيرازى ، ناصر ، انوار الاصول ، ج 2 ، ص 195 . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 282 . خمينى ، روح الله ، تهذيب الاصول ، ج 1 ، ص 525 . محمدى ، على ، شرح اصول فقه ، ج 1 ، ص 398 . فيض ، على رضا ، مبادى فقه و اصول ، ص 241 . سبزوارى ، عبد الاعلى ، تهذيب الاصول ، ج 1 ، ص 150 . مشكينى ، على ، اصطلاحات الاصول ، ص 246 . خويى ، ابو القاسم ، محاضرات فى اصول الفقه ، ج 5 ، ص 347 . وضع اسماى اشاره كيفيت وضع اسماى دلالت‌كننده بر اشاره و ايجاد آن در خارج اسماى اشاره براى دلالت بر نفس اشاره وضع شده است . اصوليون درباره وضع اسماى اشاره اختلاف دارند ؛ برخى معتقدند در اسماى اشاره وضع عام و موضوع له خاص است ؛ يعنى ( براى مثال ) واضع هنگام وضع كلمه « هذا » مفهم كلى مفرد مذكر را تصور كرده ، سپس لفظ « هذا » را براى افراد و مصاديق مذكر قرار داده است ، مانند : « هذا الرجل » و « هذا الكتاب » ، و برخى ديگر ، همچون مرحوم « آخوند » معتقدند وضع عام و موضوع له عام است و تشخص از طريق نحوه استعمال ايجاد مىگردد . در كتاب « كفاية الاصول » آمده است : « ان المستعمل فيه فى مثل اسماء الاشارة و الضمائر ايضا عام و ان تشخصه انما نشأ من قبل طور استعمالها ، حيث ان اسماء الاشارة وضعت ليشار بها الى معانيها » . « 1 * » خمينى ، روح الله ، تهذيب الاصول ، ج 1 ، ص 39 . خويى ، ابو القاسم ، محاضرات فى اصول الفقه ، ج 1 ، ص 91 . آذرى قمى ، احمد ، تحقيق الاصول المفيدة فى اصول الفقه ، ص 148 . نائينى ، محمد حسين ، اجود التقريرات ، ج 1 ، ص 22 . محمدى ، على ، شرح اصول فقه ، ج 1 ، ص 49 . وضع اسماى عبادات كيفيت وضع در اسماى عبادات صحيح و اعم ، عموم و خصوص وضع و موضوع له منظور از وضع اسماى عبادات ، جعل و اعتبار الفاظ از سوى شارع براى دلالت بر عبادات مىباشد . منظور از عبادت ، عملى است كه در آن « قصد قربت » معتبر مىباشد ، مانند : الفاظ « صلاة » ، « صوم » و « زكات » كه براى معانى شرعى وضع شده است . اصوليون درباره وضع الفاظ عبادات ، اختلاف دارند ؛ عده‌اى مانند مرحوم « مظفر » معتقدند الفاظ عبادات براى اعم از صحيح و فاسد وضع شده است . « 1 - » و برخى همچون مرحوم « آخوند خراسانى » اعتقاد دارند الفاظ عبادات براى عبادات صحيح وضع شده است . « 2 »

--> ( 1 ) . جزايرى ، محمد جعفر ، منتهى الدراية فى توضيح الكفاية ، ج 3 ، ص 682 . ( 1 * ) . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 27 . ( 1 - ) . مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 1 ، ص 45 . ( 2 ) . آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص ( 40 - 39 ) .